Przejdź do głównej zawartości

Posty

Prześwity - Opowiadanie "Głos". Rozdział 4.

  4. Zamrugała. Drobinki pyłu rozmyły się na powierzchni jej widzenia. Wszystko zdawało się zamglone, lecz po paru ruchach powiek zaczęła coś wiedzieć. Z początku myślała, że leży na plecach, lecz prędko stwierdziła, że stoi w ogromnej, nieokreślonej hali. Czerwone ściany były wysokie i odległe, sufit zdawał się nie istnieć. Wszystko się zmieniło, gdy spojrzała w drugą stronę. Znajdowała się już w hangarze o standardowych rozmiarach. Po jej boku stały ogromne, niewiadomego przeznaczenia maszyny z ciężkiego metalu. Betonową podłogę pokrywały nieregularne plamy czerwonej farby, która równie dobrze mogła być zeschniętą krwią. Przestrzeń wypełniał dochodzący z oddali wibrujący w uszach dźwięk metalicznego odginania, łamania, zgniatania. Zaczęła iść w kierunku powtarzającego się hałasu dobiegającego zza rogu. Gdy tylko zbliżyła się do źródła łoskotu, wszystko nagle ucichło. Speszona, skręciła w stronę korytarza, lecz i on szybko zmienił się w niemą ścianę. 
Najnowsze posty

Prześwity - Opowiadanie "Głos". Rozdział 3.

  3.   Z niewyraźnych twarzy mężczyzn w garniturach bił niepokój. 

Prześwity - Opowiadanie "Głos". Rozdział 2.

  2. Mężczyźni w garniturach szli przodem. Skórzane, eleganckie buty ledwo dotykały trawy. Wyglądali, jakby chodzili po wodzie. Marta wodziła za nimi wzrokiem w stronę łąki, która wydawała się być zawieszona w pustej przestrzeni. Czuła, że w tym miejscu tkwi jakiś błąd, lecz nie widziała, na czym dokładnie polega. Chodziło o brak nieba albo głębi płaskiego jak ściana horyzontu? Trwała przed nimi wyłącznie ta imitacja łąki, która zdawała się jednocześnie mała, a zarazem niemająca końca.

Prześwity - Opowiadanie "Głos". Rozdział 1.

  Głos 1. – Już czas . Przeszła do drugiego pokoju, zaniepokojona głosem, który do niej przemówił. Marta dobrze go znała, wiedziała, co oznaczał. Nie będzie mogła się przebrać. Musiał jej wystarczyć przewiewny podkoszulek, spodnie od piżamy w czerwoną kratę i włosy spięte w niedbały kok. 

Z półki leśnej Bibliotekarki - 43. „Gołoborze” Macieja Siembiedy, „Franciszek Pieczka” Katarzyny Stoparczyk i „To, o czym nie mówimy” Elizabeth Strout...

  „Gołoborze” Macieja Siembiedy, „Franciszek Pieczka” Katarzyny Stoparczyk i „To, o czym nie mówimy” Elizabeth Strout, a także o jesieni, rydzach i halucynacjach sztucznej inteligencji.